‘Horizontaal toezicht
is echt een klus’

VINCENT EVERSDIJK (BDO) in gesprek met ERNST KLUNDER (DIMENCE GROEP)

Als voorloper in de GGZ op het gebied van horizontaal toezicht, heeft Dimence Groep uit Deventer een unieke positie verworven in de landelijke geestelijke gezondheidszorg. Bestuurder Ernst Klunder vertelt over het hoe en het waarom.

De eerste zorgaanbieder van Nederland die in 2016 zijn financiële verantwoording richting de zorgverzekeraars wist in te richten op basis van horizontaal toezicht, was niet een ziekenhuis, maar de Deventer GGZ-instelling Dimence Groep. Voor bestuurder Ernst Klunder is dat wapenfeit de voorlopige kroon op het werk waar hij al jaren mee aan de slag is: de financiële en administratieve volwassenwording van zijn organisatie. BDO’s Vincent Eversdijk sprak met hem over het traject dat Dimence heeft doorgemaakt, waarom Klunder eraan is begonnen, wat hij onderweg is tegengekomen en wat Dimence Groep er ondertussen mee is opgeschoten. “Mijn wens is dat we in de GGZ het gesprek kunnen hebben over de waarde voor onze patiënten. En ik denk dat een instrument als horizontaal toezicht ons daar enorm bij gaat helpen.”


Vincent Eversdijk: “Dimence Groep loopt in de GGZ ver voor de troepen uit als het gaat om horizontaal toezicht. Wat heeft jullie daartoe gebracht?”

Ernst Klunder: “Als je kijkt naar de directe trigger, dan zijn dat de zelfonderzoeken die wij als GGZ-instelling moesten gaan doen. Controleprocessen waarbij ongeveer vijf jaar wordt teruggekeken of onze declaraties richting de zorgverzekeraar wel volgens de regels zijn verlopen – waarbij de spelregels in de tussentijd ook nog werden veranderd. Nou, als je in de sport zou zeggen: we hebben voetbal gespeeld, maar achteraf gezien was het toch waterpolo, dan gaat dat een boel boosheid en verwarring opleveren en het vertrouwen is weg. Bij ons is dat net zo, en er wordt geen patiënt beter van. Dat wilden we niet meer.

Daarnaast handelen we vanuit een fundamentele overtuiging: wij hebben als bedrijf hierin onze eigen verantwoordelijkheid. Als er geen zorgverzekeraars waren, dan zouden wij dit ook gewoon goed moeten doen. Wij moeten rechtmatige zorg leveren, we weten dat er spelregels zijn, we moeten doelmatig werken. Toen we het idee van horizontaal toezicht besproken hadden en tot de conclusie kwamen dat dat de stap naar voren moest zijn, zijn we voortvarend aan de slag gegaan.”

‘Als er geen zorgverzekeraars waren, zouden wij dit ook moeten doen’

ERNST KLUNDER

Hebben jullie een serieuze investering moeten doen om het mogelijk te maken?

“Dat valt wel mee. Het heeft vooral inspanning gekost: bloed, zweet, tranen en een overzichtelijk aantal uren. Want gedurende dat project moet je op een gegeven moment beide doen: zelfonderzoek en je traject naar horizontaal toezicht. Het zijn vooral onze financiële mensen die het voor hun kiezen hebben gehad; we hebben er geen extra mensen voor aangetrokken. Nou heb ik de mazzel dat ik daar hele goede mensen heb zitten die die ambitie ook hebben. Die hebben het geweldig gedaan. Verder waren er advieskosten aan een extern begeleider plus de kosten voor je externe assurance. Maar eigenlijk valt het wel mee. Ik moet er wel bij zeggen: wij waren er als organisatie ook klaar voor. ”


- In welke zin?

“Het vraagt een bepaalde organisatievolwassenheid. Hoewel je het in financiële kolom moet klaren en er behoorlijk wat techniek bij komt kijken, is het vooral een cultureel of een organisatievraagstuk. Afgelopen anderhalf jaar hebben we alle grote collega-instellingen hierbinnen gehad om te kijken hoe wij dat hebben gedaan. Sommigen hopen dan dat ze met de ‘toolkit horizontaal toezicht’ weer naar huis kunnen. Maar aan het eind van die bezoeken waren ze toch vaak een beetje mistroostig. Want je moet echt iets doen in de organisatie. Je moet opnieuw nadenken over je financiële kolom, je moet het proces uitdenken, in dit geval samen met de verzekeraars. Dat is echt een klus.

Maar de volwassenheid zit hem vooral in het feit dat je ervoor moet kunnen staan dat wat je doet in je primaire proces en waarover je declareert bij de zorgverzekeraar, dat dat gewoon klopt. En dat heeft te maken met het feit dat je professionals zich realiseren dat het belangrijk is om op een goede manier te registreren wat ze doen. Omdat dat uiteindelijk het inkomen van de organisatie en dus ook hun inkomen bepaalt. Ik zeg altijd: ‘Een goed primair proces verdient ook goede bedrijfsvoering. En dat is iets waar we hier al sinds 2010 mee bezig zijn.”

“Het vraagt een bepaalde organisatievolwassenheid. Hoewel je het in financiële kolom moet klaren en er behoorlijk wat techniek bij komt kijken, is het vooral een cultureel of een organisatievraagstuk. Afgelopen anderhalf jaar hebben we